قزوین و اصفهان؛ مهد نگارگری و هنرهای سنتی ایران

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز قزوین، در آسمان هنر ایران، اصفهان و قزوین همچون دو ستاره درخشان می‌درخشند. این دو شهر، با داشتن هنرمندان چیره‌دست و سابقه‌ای طولانی در احیای هنرهای سنتی، نقش بسزایی در اعتلای فرهنگ و هنر ایرانی ایفا کرده‌اند.

 

 

نگارگری، هنری که با ظرافت و دقت خاص خود در مکتب اصفهان به اوج شکوفایی رسید، یکی از شاخه‌های مهم هنری است که در این دو شهر با قدرت ادامه یافته است. علاوه بر نگارگری، هنرهای دیگری چون «پاپیه ماشه»، «گل و مرغ»، «مینیاتور» و «تشعیر» نیز در این مناطق رونق فراوانی دارند.

 

«پاپیه ماشه» که ریشه در کلمات فرانسوی «پیپر» (کاغذ) و «ماش» (فشردگی) دارد، هنری است که در صد سال اخیر در ایران رواج یافته است. جالب است بدانید که تاریخچه جلدسازی، مقواسازی، قلمدان‌سازی و ساخت ظروف تزئینی با لایه‌های مقوا و کاغذ، ابتدا در قزوین آغاز شده و سپس با تغییر مسیر بازار و انتقال آن به اصفهان، این هنر نیز به تدریج به این شهر منتقل شده است.

 

 

هنر رودوزی سنتی نیز در دستان هنرمندان قزوینی و اصفهانی با طرح‌ها و تکنیک‌های منحصر به فرد خود، جلوه‌ای ویژه یافته است. از سال ۱۳۷۴، فعالیت‌های آموزشی در زمینه هنرهای سنتی، از جمله سرمه‌دوزی، پته‌دوزی، جواهردوزی و انواع دوخت‌های سنتی مناطق مختلف ایران، در این دو شهر رواج داشته است. همچنین، تلفیق خلاقانه این هنرها، آثار بدیعی را خلق کرده است.

 

 

با وجود اینکه این هنرها ممکن است در نگاه اول متعلق به دو دیار متفاوت به نظر برسند، اما ریشه‌های مشترک و پیوندهای ناگسستنی در تار و پود فرهنگی ایران دارند. هنر «نم‌نم‌دوزی» (منجوق‌دوزی) که پس از انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان، به شهرهای دیگر نیز سرایت کرده، نمونه‌ای از این پیوستگی فرهنگی است.

 

امید است با حمایت مدیران از هنرمندان، این پل هنری که میان قزوین و اصفهان بنا شده است، روز به روز مستحکم‌تر شود.