تاثیر کم کرونا بر حافظه نسبت به دیگر جنبه‌های حوزه شناخت

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما به نقل از پایگاه اینترنتی «نیو ساینتیست»، اکنون این مساله که کرونا اختلال‌های بلندمدتی در حوزه شناختی فرد ایجاد می‌کند در محافل علمی به خوبی پذیرفته شده است، اما تحقیقات پیشین که این مساله را بررسی کرده اند بیشتر مبتنی بر آزمایشاتی بوده که تنها به سنجش اختلال فراموشی در افراد مبتلا پرداخته اند.

«کانر وایلد» از «وسترن یونیورسیتی» در آنتاریوی کانادا می‌گوید «این آزمایش‌ها اندازه گیری‌های دقیقی به دست نمی‌دهند و درواقع طیفی از کارکرد‌های مغزی را بررسی نمی‌کنند.»

وایلد و همکارانش برای به دست آوردن تحلیل‌های گویاتر، از ابزار آنلاین تخمین شناختی موسسه علوم مغز کمبریج استفاده کردند؛ ابزاری که از ۱۲ کارکرد در ۵ حوزه شناختی، یعنی تعقل، پردازش زبانی، حافظه، سرعت پردازش و شناخت کلی، برای سنجش شناختی فرد استفاده می‌کند.

پژوهشگران از ۴۷۸ بزرگسالی که آزمایش مثبت کرونا داشتند و ابتلایشان از یک هفته تا ۹ ماه پیش از این مطالعه رخ داده بود، خواستند به پرسش‌های این آزمون پاسخ دهند. ۱۴ درصد از این افراد گفتند در اثر ابتلا به کرونا در بیمارستان بستری شده بوده اند.

در مرحله بعد، دانشمندان نمره این افراد را با ۷۸۳۲ نفری که این آزمون تخمین شناختی را پیش از همه گیری انجام داده بودند، مقایسه کردند. دانشمندان دریافتند، به طور متوسط، افرادی که سابقه ابتلا به کرونا داشتند به شکل قابل توجهی نمره پایین تری در حوزه شناخت کلی گرفته بودند؛ چیزی در حدود میزان افت شناختی که با گذشت ۴ سال و نیم در افراد اتفاق می‌افتد. اگرچه نمره آن‌هایی که به نوع وخیم‌تر دچار شده بودند، از دیگر افراد دارای سابقه کرونا پایین‌تر بود، اما حتی آن‌هایی که به نوع خفیف بیماری دچار شده بودند نیز این اختلال شناختی را تجربه کرده بودند.

نتایج این پژوهش نشان داد که به نظر می‌رسد کرونا کارکرد‌های خاصی از مغز را بیشتر از دیگر کارکرد‌ها متاثر سازد. سرعت پردازش بیش از دیگر قسمت‌ها متاثر شده بود. سرعت پردازش در گروهی که به کرونا مبتلا شده بودند در مقایسه با گروه کنترل، در سطح کسانی بود که ۸ سال و نیم از آن‌ها بزرگتر بودند. نمره بخش پردازش زبانی و تعقل هم در افراد دارای سابقه ابتلا به کرونا، به شکل قابل توجهی کمتر از دیگران بود.

اما نکته قابل توجه اینجاست که پژوهشگران بر خلاف پژوهش‌های پیشین، تفاوت معناداری در حوزه حافظه مشاهده نکردند. به گفته وایلد، حافظه به نوعی یک اصطلاح جامع است که گونه‌های مختلف حافظه را شامل می‌شود. او می‌گوید ابزار تخمین که در این مطالعه استفاده شده است بیشتر به سنجش حافظه کوتاه مدت می‌پردازد، مساله‌ای که شاید تفاوت نتایج با مطالعات پیشین را توضیح دهد.

«فردریک مونی یر» از دانشگاه کویینزلند استرالیا می‌گوید با کسب شناخت بهتر درباره حوزه‌های شناختی آسیب دیده از کرونا، نه تنها درباره کووید طولانی مدت بهتر می‌آموزیم، بلکه این مساله ما را قادر می‌سازد درمان‌های بالقوه دقیق تری برای کرونای طولانی مدت پیدا کنیم.

وایلد می‌گوید برای نمونه پژوهش‌های پیشین نشان داده الگوی مشابهی از اختلال‌های شناختی - در زمینه افت قدرت پردازش و شناخت کلی - در افراد دچار کم خوابی مشاهده می‌شود، و این یعنی تاثیرات شناختی ناشی از کرونا ممکن است به نوعی با بر هم خوردن خواب افراد مرتبط باشد.

با همه اینها، از آنجا که این مطالعه نمره افراد دارای سابقه ابتلا را با نمره افرادی مربوط به دوره پیش از همه گیری مقایسه کرده، پژوهشگران نمی‌توانند به طور قاطع بگویند اختلاف نمره مشاهده شده مربوط به بیماری است. ممکن است استرس و فشار روانی ناشی از تجربه دوره همه گیری هم در این زمینه موثر بوده باشد.

او می‌گوید گام بعدی مطالعه ما این است که توانایی شناختی افراد دارای سابقه ابتلا را با توانایی شناختی خود آن‌ها پیش از بروز همه گیری مقایسه کنیم.